Vakantie in Nederland

 

Ik ben weer even in Nederland en kijk vanuit het weiland in Thesinge naar de skyline van Groningen. Het uitzicht op Thesinge zelf is overigens ook niet gek (zie afbeelding). Ik heb vakantie en eindelijk weer eens tijd wat over mijn leven in New York op papier te zetten. Mijn vele internationale vrienden en kennissen vragen mij vaak om mijn blog in het Engels te schrijven. Ik heb dat wel eens geprobeerd maar ik vind mijn eigen grapjes veel leuker in het Nederlands. Daarom schrijf ik nu voor mijn eigen plezier toch weer een blog in het Nederlands, ik heb immers vakantie.

De laatste weken in New York waren niet mals. Ik merk dat nu omdat ik overdag amper wakker kan blijven en als ik wakker ben lees ik het liefst een boek. Toch ben ik vandaag eens een lijstje gaan maken met de dingen die ik deze vakantie wil doen.  Ik ben erachter gekomen dat ik, zonder met mezelf te overleggen, alweer een ‘to do list’ van drie pagina’s heb samengesteld. Een deel van dat lijstje bestaat uit dingen als vrienden en familie bezoeken, naar de tandarts gaan en boeken lezen, maar het overgrote deel bestaat uit muziekgerelateerde opdrachten aan mijzelf. Twee pagina’s vol met deze vakantie wil ik: mijn piano spel verbeteren, een moeilijk technisch stuk studeren, elke week met een groepje jammen, aan mijn ritme werken, transcriberen, ‘lyrics’ lezen van Joni Mitchell, opnames maken, website verbeteren, plannen maken om mijzelf beter te promoten, optredens regelen, filmpjes maken, en nu zou ik haast de hele lijst nog een keer opschrijven. Maar geloof me, dit is nog maar een tipje van de sluier en geloof me nog een keer als ik zeg dat ik mijn best doe maar dat ik dit lijstje niet in acht weken kan verwerken. Elk jaar weer voelt de vakantie als een ellenlange tijd waarin ik al mijn tekortkomingen ga oplossen en elk jaar lijkt dat lijstje langer en langer te worden. Misschien wordt het tijd dat ik ook eens aan de zelfhulp boeken ga beginnen. Wellicht het boek ‘Dromen, denken, doen’,  of ‘Grenzen stellen, grenzen houden’, of ‘De Kracht van het Nu’, misschien is ‘Coach jezelf naar Succes’ wat voor mij of ‘Elke dag een beetje brutaler’ of het boek ‘Haal meer uit je hersens’ lijkt me ook wel wat of ‘Jij bent ok, jij ben geen sukkel’ of er gewoon helemaal voor gaan met het boek ‘Verander je leven in 7 dagen’. Ik zal ze meteen aan mijn lijstje toevoegen!

De laatste studieweek heb ik gewijd aan het schrijven van een arrangement voor een bigband. Ik doe dit voor mijn eigen plezier (achteraf), maar ook om het vak ‘Arrangeren’ af te sluiten. Natuurlijk wist ik al een paar weken dat dit arrangement af moest, maar blijkbaar heb ik het nodig om tot op het laatste moment mijn ideeën te overpeinzen. Dat komt er dan wel op neer dat ik, vanaf het moment dat ik de eerste noot op papier zet, non-stop aan het werk moet. Een bigband is verdeeld in vier secties: de trompetten, de trombones, de saxofoons en de ritme sectie (drums, bas, piano, gitaar). Die secties moeten perfect op elkaar afgestemd zijn, maar een sectie moet ook op zichzelf goed klinken want anders is het arrangement bij voorbaat al mislukt. Een maand daarvoor zat ik al met mijn handen in het haar om één sectie goed te laten klinken dus wat vier secties met mijn handen zouden doen, daar kon ik maar beter niet aandenken. Waar ik beter wel over na had kunnen denken is wat je brein doet op het moment dat het normaliter slaapt, als het vijf uur is en je ogen op half zeven hangen. Eigenlijk heb ik geen idee wat hersenen dan doen, maar de mijne gaan vanaf een bepaald tijdstip tegen me werken. Ik werd namelijk de volgende ochtend wakker, opende mijn laptop en luisterde naar wat ik die nacht had toegevoegd. Het deed me nog het meest denken aan twee auto’s die in vliegende vaart, met piepende remmen op elkaar botsen en dat was niet het effect wat ik voor ogen had. De ctrl-z knop kon niets meer voor mij doen en er zat niet anders op dan de schade weer te herstellen. Na lang zwoegen was het arrangement eindelijk af en ik haastte me naar school om nog snel alle 150 pagina’s te printen en aan elkaar te plakken. Bezweet en een beetje zweverig stond ik voor de bigband en telde ik het stuk in. Ze begonnen te spelen en ik zong en het klonk precies zoals ik het in mijn hoofd had voorgesteld. Ik landde weer op mijn benen en het was heerlijk om te beseffen dat de vakantie was begonnen!

Ik heb nog een paar erg leuke optredens gedaan met een nieuwe band, heb heerlijk gekanood in de Hudson River, nog wat vreemde restaurants geprobeerd, mijn ouders rondgeleid en ben daarna op het vlieguig naar Nederland gestapt. Precies een jaar geleden werd de ‘Huygens Talent Scholarship’ aan me uitgereikt in Den Haag en vertrok ik met knikkende knieën naar New York. Nu kan ik haast niet wachten om weer terug te gaan.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *