Terug van vakantie!

Spiderman die op Times Square zijn eerste gevecht met vijand Goblin aangaat, de kerstboom bij Rockefeller Center uit de film Home Alone 2, de shopping scenes uit Sex and the City. Zodra je door de straten van New York loopt lijkt het alsof je een televisie bent binnengestapt. Even voelt het alsof je de belangrijkste persoon op aarde bent, want jij loopt in het centrum van de wereld. Je mist niks, want alles gebeurd in deze stad. Maar als je dan na een kwartier wakker geschud wordt en beseft dat er om jou heen duizenden mensen lopen, heb je je nog nooit zo klein gevoeld.

Na een heerlijke zomer in Thesinge en Griekenland (zie foto) ben ik weer terug in ‘The city that never sleeps’. Gelukkig heb ik ook nog een paar weken kunnen genieten van de zomer in New York want die is echt geweldig! Er wordt van alles georganiseerd in de parken zoals filmavonden in Brooklyn Bridge Park, Shakespeare in Central park, Broadway in the park, jazz in the park, van alles in het park dus.

Een jaar geleden kwam ik hier met een koffer en een paar adresjes waar ik misschien zou kunnen overnachten. Nu voelt het alsof ik eindelijk weer thuis ben. Heerlijk om weer in mijn eigen bed te slapen, in mijn eigen keuken te koken en ondertussen te kijken naar het verbluffende uitzicht op de skyline. Soms dan zit ik in mijn raam en kijk ik naar Manhattan. Ik stel me voor wie daar nu allemaal rondlopen en hoeveel meisjes zoals ik daartussen zitten. Dan besef ik me dat het echt waar is: ‘If you can make it here, you can make it anywhere’. Die gedachte moet ik dan weer snel uit mijn hoofd krijgen want anders blijf ik de hele dag verlamd in het raam zitten.

New York is het centrum van de wereld op het gebied van jazz. Alle grote jazzmuzikanten wonen hier en de hele geschiedenis van de jazz speelt zich hier af. In een jaar tijd heb ik al mijn favoriete muzikanten zien optreden en na afloop vraag ik of ze volgende week misschien tijd hebben voor een les. Toen ik een brief stuurde aan het ‘Huygens Scholarship Programme’, was het ook niet moeilijk hen te overtuigen van het feit dat je als jazz zangeres naar New York moet. Het was veel lastiger hen te overtuigen dat ik die zangeres was die naar New York moest.  Gelukkig waren zij het uiteindelijk met mij eens en mocht ik een tweejarige master gaan doen aan een universiteit naar mijn keuze. Ik koos een opleiding met goede docenten en genoeg vrijheid om zoveel mogelijk tijd de besteden in jazzclubs, op jamsessies en in de New Yorkse jazz wereld.

Ik ben eindelijk weer terug en ben erg benieuwd wat komend jaar gaat brengen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *