Sheila Jordan

Vanaf december 2012 schrijf ik in plaats van een blog op mijn website, columns voor het magazine JazzFlits. De JazzFlits komt 20 keer per jaar uit en is te lezen op www.jazzflits.nl. Alle columns die ik voor JazzFlits schrijf post ik ook op deze website.

From december 3rd on I’ll be writing about my life as a musician in New York City. You’ll get to know about everything I hear, see and notice in the New York music scene. A new JazzFlits will be released every other week on www.jazzflits.nl. I’ll post them on this website too.

JazzFlits nr. 194, 11/04/2013

Toen ik naar New York verhuisde, maakte ik een lijstje met namen van muzikanten die ik graag eens wilde ontmoeten. Bovenaan stond zangeres Sheila Jordan en het was mijn missie om een les met haar te regelen. Ze heeft inmiddels geen privé studenten meer en geeft alleen nog workshops, maar na veel aandringen kon ze me toch ontvangen in haar appartementje in Chelsea. Een bijzondere dag voor mij en het was heerlijk om bij haar op de bank te zitten en verhalen te horen over haar leven. Ze is nog steeds cool, want ze noemt me ‘man’.

Sheila werd geboren in Detroit op 18 november 1928.  Haar moeder was net zeventien jaar en stuurde Sheila al gauw naar haar grootouders in Summerhill, Pennsylvania. Sheila groeide op in grote armoede: “It was awful, man.” Haar moeder en grootouders waren alcoholisten en op een dag kregen ze één van hun zoveelste ruzies en haar opa riep: “Get out! And take the kid with you.” Zo belandde Sheila weer met haar moeder in Detroit.

Sheila verteld dat ze altijd zong. Ze luisterde naar de radio en kon meteen alle liedjes meezingen. Ze hoorde Charlie Parker voor het eerst op een Jukebox: When I first saw the name of the group, I loved the sound of it. So I put my nickel in and played the song. After the first four notes, my hairs stood up. Oh my god, I said. I made the decision, that day when I heard Bird, to spend my life in jazz.”

Ze was helemaal weg van jazzmuziek en met name van Parker. Met haar vrienden Skeeter en Mitch vormde ze een zang trio en met z’n drieën zongen ze Charlie Parker’s solo’s na. Oh man, Bird [Parker] loved it. Every time he’d come to Detroit, he wanted to hear us sing. He said to me, “Kid, you have million-dollar ears.”

In de vroege jaren ’50 verhuisde Sheila naar New York waar ze trouwde met Parker’s pianist Duke Jordan. Ze ging opzoek naar een leraar en kwam uiteindelijk terecht bij pianist Lennie Tristano. “Max Roach, who I knew through Bird and Duke, had told me about him. Then Charles Mingus took me up to see him when Charles was having a session there.”

Pas in 1962 maakte Sheila haar eerste opname, You are my sunshine, op het album Outer View van George Russell. Met hulp van George nam ze in 1963 haar debuut album Portrait of Sheila op, de eerste zangeres die een album uitbracht onder het label Blue Note.

Sheila kreeg een dochter en werkte een groot deel van haar leven als typiste. “I worked in an office from the time I left home and I kept working at an office until I was 58. But all that time I found myself a place to sing. I’d like young singers and instrumentalist to know that you support the music until it can support you. Keep at it and never give up”

Sheila Jordan is 84 jaar oud en heeft het druk als nooit tevoren. In april geeft ze workshops en concerten in Japan en in mei toert ze door Europa. “Yeah, man!”