Rose Ellis

JazzFlits nr. 191, 21/01/2013

Ik speelde in een kleine jazz club in East Village, de band stond al op het podium en de club eigenaar wilde me graag introduceren: “Ladies and Gentleman please welcome to the stage, Roes Platsman!” Ik liep een klein beetje beschaamd het podium op en zei: “ Thank you, thank you. Well ,that’s not exactly my name. I’m from Holland and it’s pronounced Rose. It’s the same name, but we spell it differently. And let’s not get started on my last name.” De week daarvoor zong ik in een bar waar, op een bord voor de ingang, de band van de avond stond aangekondigd onder leiding van Ross Plaatsman en in het programmaboekje van een benefiet concert noemden ze me Pleetsman.

Op mijn universiteit was ik al een beetje gewend geraakt aan mijn nieuwe naam Roes. Al vond ik het meteen al verschrikkelijk. Het doet me denken aan Broom en Moose, Roes the Moose. Langzamerhand kon ik mijn medestudenten en docenten ervan overtuigen dat ik gewoon Roos heet, klinkt als Rose alleen anders gespeld. Maar het viel niet mee want ze bleven denken dat ik Roes heet, maar dat ik me Rose laat noemen omdat dat voor hen gemakkelijker is. Zij wilden mij juist tegemoet komen door hun best te doen om mijn ‘echte’ naam te onthouden.

Ik dacht dat ik het mezelf en anderen iets makkelijker zou maken door tijdens optredens alleen mijn voornaam te gebruiken, The Roos band of Roos trio. Nu hoefde ik alleen nog maar het verhaal rond mijn voornaam uit te leggen. Maar nog steeds konden mensen mijn naam niet onthouden, ik bleef Roes en was inmiddels redelijk tevreden met een standaard praatje waarin ik de situatie uitlegde. Tot het op een dag uit de hand liep. Ik zou gaan zingen in een club op 5th avenue. Het was mijn eerste keer daar dus ik had voorzorgsmaatregelen genomen door een mail te sturen met mijn uitleg. Tevergeefs, want op het bord voor de ingang stond: “Tonight: Roos Plattsman!” Met mijn vingers probeerde ik de met krijt geschreven t in een a te veranderen waardoor er “Roos Plat man!” kwam te staan. Dit betekende niet veel goeds…  Toen ik een uur later het podium op liep, klonk door de speakers een nieuwe variatie op mijn naam, een variatie waar mijn tenen nog steeds krom van gaan staan: “Ladies and Gentleman, please welcome to the stage Miss Roots Platsman with her Roots band!!!”.

Ik ben een bescheiden Nederlander en het kostte me wat tijd om aan het idee te wennen. Is het overdreven? Stel ik me aan? Maar ik besefte dat er maar één logische oplossing was: een artiestennaam. De volgende ochtend stelde ik tien namen samen, afleidingen van mijn volledige naam: Roos Elisabeth Plaatsman. Ik mailde ze naar mijn vriendinnen en wonder boven wonder koos iedereen dezelfde naam: Rose Ellis.

Na oud en nieuw heb ik hem eindelijk doorgevoerd: een nieuwe website, een nieuw emailadres en hopelijk ben ik binnenkort te vinden in de zoekmachines. Een goed begin van 2013! Het resultaat is te bekijken op www.roseellismusic.com.