Een huis, een bed, een piano…

Een huis, een bed, een piano en een school. Mijn leven in New York is begonnen… Het is vreemd om te merken dat het reizen in de subway al zo normaal is.  De eerste keer dat ik alleen naar mijn school ging, zat ik als een bang vogeltje in de trein en hoopte ik vurig dat ze me niet op zouden eten.  De tweede keer zat ik er als een echt New Yorker, met een kop koffie in mijn hand.

Ik ontbijt met cornflakes en de skyline, dit uitzicht behoort inmiddels tot mijn dagelijkse routine. Af en toe moet ik er van mezelf even goed naar kijken en de namen van de gebouwen in mijn hoofd prenten.

Ik ben een paar keer naar mijn nieuwe school geweest en ook daar is het gemakkelijk aanpassen. Uit de oefenruimtes klinken dezelfde toonladders en drum paradiddles.  De lessen zijn moeilijker, maar in het verlengde van mijn vorige opleiding en sommige leraren ken ik nog van mijn tijd in Graz of Groningen.

Toch is dit een heel andere omgeving en vooral ook een heel ander leven. Als ik dicht bij mijn school, in Flushing, de bus uitstap begeef ik me opeens in China. En elke avond kies ik uit duizenden rare restaurantjes met gerechten waarvan ik de ingrediënten niet ken en steeds weer moet ik beslissen welk geweldig concert ik beter kan missen dan het andere.

Ik zit hier voor het raam met een bak Chocolat Fudge Brownie ijs met noten en marshmellows en bedenk hoe moeilijk het gaat worden om hier over twee jaar weer weg te gaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *